Bären, Brocki, Bundesrat en andere bijzonderheden in Bern
Bilge verkeert in de gelukkige omstandigheid dat ze altijd ergens op uitgaat om de buurt te verkennen en op bijzondere dingen stuit. We hadden al gehoord dat er iets van een Brocki was, soort walhalla voor mensen zoals Murat.
De eerste dag dus wandelen naar een Brocki; oorspronkelijk ontstaan uit het Leger des Heils, vermoed ik. Althans als ik op zoek op Brockis in Bern zie ik daar het logo van het Leger des Heils. Kwam zelfs terecht op een site waar iemand een top tien van lievelingsbrockis heeft geplaatst: Unsere 10 Lieblingsbrockis
Alles is vanuit hun huis in Bern goed te lopen. Komt goed uit, want we moeten onze loopjes wel continueren voordat de Kippenloop begint. Het is ons gelukt in te schrijven voor 25 km, dus we moeten wel beetje oefenen. Tijdens het wandelen inderdaad, zoals Bilge ons al verteld had en laten zien, deze gouden ketting als decoratie, ligt er van alles op straat. Onderweg was het ook erg schoon, behalve dat er wel veel peuken op straat lagen. Weinig geluid in het vreedzame Bern. Zelfs de jeugd is erg bedeesd, een tikje saai wellicht. Wel lekker rustig voor ons. Ook de winkels zijn mooi en ietwat ouderwets. Heel mooi zijn de etalages die blijkbaar vaak veranderen; het oog wil ook wat. Overigens zijn niet alleen de etalages kunstwerken om te bewonderen, ook de houten kastjes in de overkoepelende passages zijn een feestje om te bekijken. Ik snap dat Bilge haar ogen uitkijkt in deze mooie stad.
Voor haar gasten boekt Bilge altijd een bezoekje aan de Bundesrat. Deze was gepland om 15.00u dus we hadden na ons uitgebreide ontbijtbuffet in ons tijdelijk verblijf voldoende tijd om te wandelen door Bern en naar de Brocky te gaan. Er schijnt er ook nog eentje vlakbij hun tijdelijke woning te komen, maar voor het bezoek aan de Bundesrat dus even naar deze zaak. Bilge had vorige week heel veel motorkleding gezien, maar gelukkig was dit er nu niet meer. Is nogal lastig meenemen in de trein, volgende keer maar met de auto. Zeker als het aan Murat ligt. Na een bezoekje, zonder wat te kopen heel goed Murat, naar de rondleiding van het hart van de democratie in Bern. Naast hun vele referenda, hebben ze ook een soort Eerste en Tweede Kamer die zetelt in de Bundesrat. Murat had niet helemaal goed begrepen dat we naar een parlementsgebouw zouden gaan en vond de security, die veel weg had van de procedures bij een luchthaven, nogal overdreven. Ook de security, die in vol ornaat met wapens, ons naar de toegang begleidde was nogal overbodig voor een museumbezoekje. Totdat hij begreep dat we hier in het hart van de democratie waren en niet zomaar een of ander museumpje. De ambtenaar in functie, beveiliger, sprak uitstekend Engels en vroeg ons waar we vandaan kwamen. Even later, eenmaal binnen, kwam hij nog even naar ons toe. Hij verontschuldigde zich voor het feit dat er vandaag geen tour in het Engels was, dat was alleen op zaterdagen en hij overhandigde ons een brochure in het Engels. Erg attent van hem.
Binnen moesten we nog even wachten en al snel was de groep compleet en startte om precies drie uur de dame haar toespraakje. Het was een nette, kordate dame met een zeer duidelijke stem. Ze wees twee Japanners er nog even op dat de tour vandaag niet in het Engels was en vroeg, duidelijk articulerend of er mensen waren die geen Sweizerdeutsch verstonden. Bilge, inmiddels al meerder malen geweest, stak haar hand op en gelukkig nog twee anderen. De tour zou in Hochdeutsch gedaan worden, zo was de conclusie van de dame, dan zou iedereen het kunnen verstaan. Het was een indrukwekkende tour, tussendoor wat anekdotes zoals vrouwenkiesrecht en het percentage vrouwen (Nationale 42 / Council of States26) dat nu zitting had en dat 90% van al het gebruikte materiaal uit Zwitserland kwam. Alleen nu net niet het materiaal dat voor de drie mannen, de grondleggers van Confoederations Helveticae; dat kwam uit Italie. Overigens moeten in de Council of States de gekozen leden zowel Hochdeutsch, Frans en Italiaans verstaan. En wij maar moeilijk doen over meertaligheid. Het zou toch echt goed zijn voor ieder mens om zich in meerdere talen verstaanbaar te kunnen maken, toch?
Ze vertelde ook nog hoe in het schilderij, waar de eed voor het ontstaan van Zwitserland op de Rütli-weide afgelegd werd, iets verborgen zat. De schilder was het niet helemaal eens met de opdrachtgever over het kunstwerk en heeft als grap / wraak een vis verborgen. Ze liet ons op een vergroting deze vis zien; met het blote oog en zonder haar anekdote, zou je dit inderdaad niet te weten zijn gekomen. Iets waar zij nogal trots op was, was dat door de manier van organisatie, Zwitserland per hoofd van de bevolking, het goedkoopste parlement heeft, te weten CHF 13 (Euro 12,65). Dat doen we ze inderdaad niet na. Deze leden hebben naast deze baan, vaak nog een andere baan. Zij hebben viermaal per jaar, analoog aan de jaargetijden, drie weken zitting. Wellicht iets voor onze parlementsleden om in het achterhoofd te houden. In de lobby is het trouwens ook goed vertoeven, ontzettend mooie hal.
Nog even rondje in het mooie Bern gelopen, alvorens naar huis gaan om te genieten van het mooie avondzonnetje.
Heerlijk genieten oftewel: gerçekten dünya varmis
In de avond nog even gekeken of we nog beren zagen, die zijn er echt, maar deze avond lieten ze zich niet zien. Morgen misschien.
Al met al een bewogen dag in Bern met veel bezienswaardigheden zoals Brocki und Bundesrat.
Reacties